Przesłanie Rady do Zgromadzenia Federalnego w sprawie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Poniższe teksty zostały wycofane z:
Przekaz Rady Federacyjnej do Zgromadzenia Federalnego w sprawie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 marca 1974 r.
Jeżeli zmiana ta zostanie zaakceptowana, warunki przyjęcia odwołania w zakresie prawa publicznego przed Trybunałem Federalnym będą takie same, czy to w związku z naruszeniem wolności uznanych przez Europejską Konwencję Praw Człowieka, czy też z naruszeniem praw podstawowych zagwarantowanych przez Konstytucję Federalną lub Konstytucje Kantonowe.
Z kolei Trybunał Federalny rozszerzył swoją jurysdykcję konstytucyjną, uznając istnienie praw konstytucyjnych, które są niepisane lub niezawarte, takich jak wolność zgromadzeń, a także rozszerzył treść niektórych praw konstytucyjnych. Sąd Federalny uznał, na przykład, w wyroku z dnia 17 lutego 1971 r., że wolność osobista, jako podstawowa zasada prawa konstytucyjnego, chroni wszystkie wolności, które charakteryzują się podstawowymi manifestacjami rozwoju osobowości człowieka.
W sprawach administracyjnych większość kantonów nie posiada jeszcze ogólnego Trybunału Administracyjnego, który ma na celu zapewnienie ochrony obywateli, którzy zostali uszkodzeni decyzją administracyjną w ich osobistych interesach uznanych przez prawo szwajcarskie.
Jak wskazano w naszym komunikatie z dnia 24 września 1965 r. w sprawie rozszerzenia sądu administracyjnego federalnego, wniesienie do Trybunału Federalnego w sprawie publicznego prawa w związku z naruszeniem praw konstytucyjnych niewystarczająco wypełnia luki wynikającą z braku sądu administracyjnego (FF 1965 II 1314 do 1315).
W związku z tym nasz kraj nie posiada kontroli sądowej konstytucyjności ustawodawstwa federalnego.Studyja ta skłoniła kilku posłów do zastanowienia się, czy w tych warunkach akceptacja prawa do indywidualnego wystąpienia i uznanie obowiązkowej jurysdykcji sądu byłyby zgodne z powyższym postanowieniem konstytucji.W ich opinii, gdy analizują wniosek skierowany przeciwko naszemu krajowi, organy ustanowione przez konwencję mogłyby, w razie potrzeby, sprawdzić zgodność przepisów federalnych z konwencją, która gwarantuje te same prawa, co konstytucja federalna.
Jak przypomniała Europejska Komisja Praw Człowieka, Państwa Strony Konwencji mają obowiązek, zgodnie z ogólną zasadą prawa międzynarodowego, zapewnić zgodność ich prawa wewnętrznego z Konwencją i są zobowiązane, w razie potrzeby, do podjęcia środków dostosowujących się do tej potrzeby, zobowiązując do tego Konwencję wszystkich swoich władz, w tym prawodawców.
Proponowana zmiana dotyczy artykułów 84 ust. 1 lit. a i c i 86 ust. 2 O.J. Jest ograniczona do praw i wolności, które mogą być uznane za bezpośrednio stosowne ( self executing ).
Artykuł 84, 1 lit. a) i c)
1 Wniesienie do Trybunału Federalnego odwołania się do decyzji lub aktu ustawodawczego kanconalnego lub międzykanconalnego w związku z naruszeniem:
a. Konstytucyjne prawa obywateli i prawa i wolności, które im są podobne, takie jak uznane w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i jej dodatkowych protokołach, jak również w innych konwencjach międzynarodowych podobnych do których jest Stroną Szwajcaria, w zakresie, w jakim te prawa i wolności są bezpośrednio stosowane; c. Postanowienia umów międzynarodowych innych niż te, o których mowa w lit. a, chyba że w drodze decyzji jest to naruszenie ich przepisów prawa cywilnego lub prawa karnego;
Artykuł 86 ust. 2
2 Rekursy, o których mowa w art. 84 lit. a, są dopuszczalne dopiero po wyczerpaniu środków prawa kantonowego; ...
Wreszcie, prawdziwą innowacją jest to, że gdyby nasz kraj zaakceptował prawo do indywidualnego wniosku, to osoby prywatne po raz pierwszy miałyby prawo do skarżenia się przed organizacją międzynarodową w sposób, w jaki są traktowane przez władze szwajcarsze, a tym samym zagrażać międzynarodowej odpowiedzialności państwa, w którym są.