W związku z tym jest ona częścią politycznego celu promowania pokoju i demokratycznej stabilności w Europie.

Niepowodzenie - zarówno na szczeblu uniwersalnym, jak i na szczeblu europejskim - osiągnięcia bezpodważnej definicji pojęcia mniejszości narodowej oraz różnorodność sytuacji mniejszości w Europie doprowadziły do wyboru instrumentu ramowego, zawierającego listę ogólnych zasad określających cele, które Państwa Strony zobowiązują się do realizacji, pozostawiając im znaczną przestrzeń do ich realizacji.

Strony Umawiające się zobowiązują się w szczególności do: zwalczania dyskryminacji; promowania pełnej i skutecznej równości między członkami większości i mniejszości narodowych; zachowania i rozwoju kultury i tożsamości mniejszości narodowych; zapewnienia wolności pokojowych zgromadzeń i wolności stowarzyszenia się, wypowiedzi, myśli, sumienia i religii osób należących do mniejszości narodowych.

W 1978 roku Komisja Praw Człowieka ONZ, na zalecenie specjalnego sprawozdawcy Podkomisji ds. Zwalczania Dyskryminacji i Ochrony Mniejszości, stworzyła grupę pracy, która opracowała projekt deklaracji o mniejszościach. Praca ta napotkała wiele trudności, w tym w zakresie definicji terminów, które spowodowały opóźnienie w jej zakończeniu.

Jednakże, w opinii Szwajcarii i innych państw europejskich, członkowie społeczności międzynarodowej nie są jednak zwolnieni z zapewnienia realizacji zasad zawartych w Deklaracji.

W ramach Rady Europy należy w pierwszej kolejności wspomnieć Konwencję Europejską o Prawach Człowieka z 1950 r. (EKMR) która w art. 14 stanowi zasadę niedyskryminacji, która przewiduje, że korzystanie z praw uznanych w Konwencji musi być zapewnione bez różnicy, w szczególności na podstawie języka, religii lub przynależności do mniejszości narodowej.

W pierwszym artykule W związku z tym, w związku z tym, w odniesieniu do ochrony mniejszości, nie należy się w tym zakresie do państw członkowskich.

Artykuł 2 Przepisy niniejszej konwencji powinny być stosowane w dobrej wierze, w duchu zrozumienia i tolerancji oraz w poszanowaniu zasad dobrych sąsiadów, współpracy i przyjaznych stosunków.

Artykuł 3W związku z tym, zgodnie z ust. 1 Traktatu, każda osoba należąca do mniejszości narodowej ma prawo do swobodnego wyboru, czy będzie ona traktowana jako taka, czy nie, pozostawiając każdemu osobie, której dotyczy prawo do decydowania, czy chce ona korzystać z ochrony konwencji ramowej.

W związku z wynikami procedury konsultacji z kantonami, partiami politycznymi i zainteresowanymi środowiskami Rada Federacyjna proponuje, aby podczas ratyfikacji dokonała następującego oświadczenia:

W Szwajcarii stanowią one narodowe mniejszości w rozumieniu niniejszej Konwencji-ramy grupy osób, które są liczbowo mniejsze niż reszta ludności kraju lub kantonu, są obywatelami Szwajcarii, mają dawne, solidne i trwałe więzi ze Szwajcarią i są napędzane pragnieniem wspólnego zachowania tego, co stanowi ich wspólną tożsamość, w tym ich kulturę, tradycje, religię lub język.

Artykuł 4W ust. 2 podkreśla się, że promowanie pełnej i skutecznej równości między osobami należącymi do mniejszości narodowej a osobami należącymi do większości może wymagać przyjęcia specjalnych środków uwzględniających szczególne warunki osób zainteresowanych.

Celem tego przepisu jest zapewnienie rzeczywistej równości osobom należącym do mniejszości narodowych.Cele tego przepisu Konwencji-Kreaty są w zasadzie objęte artykułem 4, ustęp 1 Konstytucji Federalnej (Cst), który stanowi, że wszyscy Szwajcjowie są równi przed prawem. Obowiązek zapewnienia równości przed prawem zakazuje państwu podejmowania decyzji w odniesieniu do osoby lub które uprzywilejowują lub dyskryminują niektóre osoby lub grupy osób.

Nie wynika jednak z tego obowiązku zapewnienia rygorystycznej równości w traktowaniu.

Równość przed prawem i zakaz dyskryminacji wynikają również z innych międzynarodowych instrumentów (KEDO, Międzynarodowe Pakty Praw Człowieka, 1965 Konwencja o wyeliminowaniu wszystkich form dyskryminacji rasowej).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 Państwa-Strony zobowiązują się do zapewnienia wspierania ducha tolerancji i dialogu międzykulturowego oraz do podjęcia skutecznych działań w celu promowania wzajemnego szacunku, zrozumienia i współpracy między wszystkimi ludźmi żyjącymi na ich terytorium.