I Konstytucyjny ramy

4. IML prowadzi z Konstytucją Federalną raporty, które można określić jako "ambigus". Przywiązane do konkretnej klauzuly Konstytucji Federalnej z 29 maja 1874 r. (aCst) stanowiły punkt wyjścia, jeśli nie pretekst do włączenia do Konstytucji z 18 kwietnia 1999 r. (Cst) nowego przepisy, który nie znajdował się wyraźnie w pierwszej.

Tak więc jego podstawa konstytucyjna opiera się dziś na połączeniu tych dwóch klauzul, które należy zatem interpretować wspólnie.

Działania historyczne

5. Zgodnie z preambulem, MMI opiera się na art. 31bis ust. 2 i 33 ust. 2 aCst., które miały następujące treści:

Artykuł 31bis ust. 2:

Przy zachowaniu ogólnych interesów gospodarki krajowej, Konfederacja może wprowadzać przepisy dotyczące handlu i przemysłu oraz podejmować działania w korzyści niektórych branż gospodarczych lub zawodu.

Artykuł 33 ust. 2:

Ustawa federalna zapewnia, że (ci, którzy chcą wykonywać zawody liberaalne) mogą uzyskać w tym celu akty zdolności obowiązujące w całej Konfederacji (zob. art. 5 przepisów przejściowych).

Artykuł 5 DT:

Osoby, które wykonują zawód wolny i które przed przyjęciem ustawy federalnej przewidzianej w art. 33 uzyskały certyfikat zdolności od jednego kantonu lub od jednego z organów konkursów reprezentujących kilka kantonów, mogą wykonywać zawód w całej terytorium Konfederacji.

6. W kwestii, czy LMI może być uzasadniona art. 31bis ust. 2 aCst., w duchu była kwestia wątpliwości, głównie z uwagi na to, że prawo nie tylko przynosi prawa podmiotom gospodarczym, ale również nakłada obowiązki na kantony.

W związku z tym w sprawozdaniu wyjaśniającym Komisji ds. Studiów z dnia 21 stycznia 1994 r. w drugim podstawie konstytucyjnym IML zaproponowano art. 31 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 2 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 2 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. 1 ust. Wolności nie nadają kompetencji Konfederacji.

7. Art. 31bis ust. 2 aCst. zostało przywrócone, z pewnymi zmianami w brzmieniu, do art. 95 ust. 1 Cst., który stanowi, że Konfederacja może ustawodać o korzystaniu z prywatnych działalności gospodarczych . Ograniczenie przestrzegania zasady wolności gospodarczej wynika z ogólnej klauzuly dotyczącej art. 94 ust. 3 Cst.

Możliwość działania ustawodawcy

1 Artykuł 95 ust. 1 Cst.

12. Zgodnie z jasnym listem art. 95 ust. 1 Cst., kompetencja Konfederacji do przepisów dotyczących działalności gospodarczej prywatnej jest opcjonalna.

W praktyce wynika, że istnieje około 20 przepisów szczególnych, które zostały w części oparte na tej klauzulce, czyli art. 31bis ust. 2 a) a) poprzedniej.

13. Po drugie, ogólna kompetencja w tym artykule jest uzupełniona przez szereg szczególnych przepisów konstytucyjnych, które przyznają Konfederacji takie same uprawnienia: art. 98 w odniesieniu do banków, giełd i firm ubezpieczeniowych, art. 118 ust. 1 w odniesieniu do żywności, produktów leczniczych i innych produktów, art. 107 w odniesieniu do handlu bronią itp.

14. Konstytucja określa dwa ogólne ograniczenia do wykonywania tej kompetencji: po pierwsze, prawodawca będzie dbał o to, aby przestrzegał zasady wolności gospodarczej (art. 94 ust. 3 Cst): prawo dotyczące wykonywania działalności gospodarczej powinno być ograniczone do środków polityki politycznej i społecznej.

Po drugie, tylko prywatne działalności gospodarcze zyskujące mogą być regulowane, z wyjątkiem prywatnych działalności non-profit oraz działalności publicznych. Trzecim granicą konstytucyjną może być poszanowanie wszystkich praw podstawowych.

Do obecnej sytuacji

67. Zgodnie z art. 2 ust. 1 WMI każda osoba ma prawo do oferowania towarów, usług i usług pracy na terytorium całej Szwajcarii, o ile działalność w tej działalności jest uprawniona w Kantonie lub w Komunii, w której ma siedzibę lub siedzibę . Art. 2 ust. 3 WMI dodaje, że oferowanie towarów, usług i usług pracy jest regulowane przepisami Kanton lub Komunii, w której ma siedzibę lub siedzibę i wszelkie towary, których wprowadzanie do obrotu i wykorzystanie jest dopuszczone w Kantonie, mogą być wprowadzone do obrotu i wykorzystywane w .