W ciągu moich lat jako policjant osobiście doświadczyłem, jak wiele czasu i wysiłku system ścigania poświęca przestępczości związanej z narkotykami i innym problemom związanym z używaniem narkotyków.

Jest oczywiste, że obecny sposób podejścia do problemu narkotyków nie prowadzi do pożądanej skutki zmniejszenia podaży i użycia. Ludzie, którzy borykają się z wynikami tego nieprawidłowego systemu, policjanci na ulicach, doradcy, lekarze, burmistrze, płyną przeciw prędkości. Po całym świecie narkotyków nielegalnych jest coraz większy, a także problemy, które z nim związane są. Teraz musimy poradzić sobie z ogromną nielegalną gospodarką, przemocą i przestępczością związaną z narkotykami i epidemią chorób przenoszonej przez krew.

W niektórych krajach, zwłaszcza w Europie, decydenci policyjni poszukują innowacyjnych praktyk w celu rozwiązania problemów, z którymi społeczeństwo boryka się.

Właściwe podejście do międzynarodowego ramy kontroli narkotyków
W ciągu lat przyjęto trzy traktaty ONZ w sprawie kontroli narkotyków. W skrócie głównym celem pierwszych dwóch traktatów jest ustanowienie międzynarodowych środków kontroli w celu zapewnienia dostępności narkotyków i substancji psychotropicznych do celów medycznych i naukowych oraz zapobiegania ich wprowadzaniu w nielegalne kanały.

Konwencja z 1988 roku ma inny cel: niniejsza konwencja stanowi kompleksowe środki przeciw handlowi narkotykami, w tym przepisy przeciw praniu pieniędzy i przekierowaniu prekursorów chemicznych.

W rzeczywistości konwencje ONZ zobowiązują do ustanowienia, z zastrzeżeniem konstytucyjnych zasad Stron, jako przestępstwa karnego posiadanie lub zakup do osobistego użytku jakichkolwiek nielegalnych narkotyków wbrew konwencjom z 1961 i 1971.

Dlaczego? Ponieważ wojna z narkotykami nie jest po prostu właściwym podejściem do rozwiązania problemu narkotyków. Wykorzystuje większość zasobów w zakresie egzekwowania prawa do najmniej szkodliwych przestępstw, takich jak małe posiadanie, a pozostawia niewiele zasobów do najpoważniejszych przestępstw, takich jak transnacjonalna przestępczość zorganizowana. Kryminalizacja użytkowników zwiększa ich problemy społeczne; ma natychmiastowy negatywny wpływ na ich pracę i życie rodziny i przyjaciół, ich cenne środowisko społeczne.

Alternatywy do kontroli problemu narkotyków
Policjanci próbowali opracowywać nowe alternatywy. Słyszałem na przykład o inicjatywie w Wielkiej Brytanii, gdzie policja, lekarze i pracownicy socjalni pracują obok siebie w centrum zapewniającym pomoc najbardziej problematycznym użytkownikom narkotyków. Używanie narkotyków jest po wszystkim złożonym problemem, który wymaga szerokiego spektrum odpowiedzi. A taki podejście okazał się skuteczny. Te inicjatywy są wyjątkami; zajmują czas i dużo przekonujących, aby opracować i przenosić do nowych miast, nowych regionów lub nowych krajów. To dlatego, że międzynarodowe konwencje dotyczące kontroli narkotyków nie zachęcają do takich inicjatyw; po prostu pozostawiają je w szaryj strefie. Jest coś niefunkcyjnego w reżimie, gdy skuteczne praktyki są zaniedbane i w niektórych przypadkach zniechęcane przez ten sam system.

Paralysis in the international institutions
Niestety, zmiana międzynarodowego systemu kontroli narkotyków nie jest w rękach policji ani żadnej innej osoby, która bezpośrednio musi poradzić sobie z wadami systemu.

Komisja odbywa się w Wiedniu co roku, aby przeanalizować sytuację na świecie związaną z narkotykami i podjąć decyzje na temat dalszej drogi. Przez lata te spotkania stały się rytuałem bezskutecznym; retoryka próbuje ukryć brak postępu w osiągnięciu celów określonych w deklaracji politycznej 1998 r. Specjalnej Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ na temat światowego problemu narkotyków.

Sekretariat CND jest Biurem ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości, UNODC. Biurem tym jest również odpowiedzialny za wdrażanie programu ONZ ds. narkotyków. Ma biura terenowe w wielu częściach świata wdrażające i nadzorujące różne projekty związane z narkotykami. Biurem zaleca się balanced approach with equal attention to the demand and the supply side of the drug problem.

Niestety, UNODC jest również wciągnięta w nieudolne systemy. Po pierwsze, stoi przed jednym z największych wyzwań społecznych naszych czasów, ale ma budżet około 100 milionów dolarów rocznie. Po drugie, dziewięćdziesiąt procent budżetu UNODC pochodzi z dobrowolnego finansowania przez nielicznych, głównie represijnie zorientowanych krajów.

Podczas przemówienia na 3rd Committee ONZ Antonio Costa, dyrektor wykonawczy UNODC, został poproszony o porównanie globalnej kwoty wydanego na ściganie przepisów w porównaniu z zmniejszeniem popytu na narkotyki, na co odpowiedział, że nie wie dokładnie, ile miliardów dolarów zostało wydanych na walkę z podażą tej kwestii, ale zauważył, że znacznie więcej zostało wydanego na represię i ściganie przepisów niż na kontrolę. Jego biuro chciało zwrócić uwagę na potrzebę zwiększenia terapii dla użytkowników i, być może, zmniejszenia kwoty wydanego na ściganie przepisów.

W rzeczywistości obecne międzynarodowe ramy nie zapewniają odpowiedniej odpowiedzi na zmieniające się problemy. Niektóre kraje, głównie europejskie, poszukują nowych alternatywnych środków. Często te metody wykazują pozytywne wyniki nie tylko dla użytkowników samych, ale także dla całej społeczności wokół nich. Pomogły one stworzyć bezpieczniejsze społeczeństwo, miały pozytywny wpływ na wskaźniki przestępczości i pomogły zmniejszyć liczbę zgonów związanych z narkotykami. Ponadto niedawne badania w Wielkiej Brytanii pokazują, że każdy funt wydany na leczenie narkotykami oszczędza trzy funty w systemie sprawiedliwości karnej.

Niestety, Międzynarodowy Zarząd Kontroli Narkotyków, organ kontroli wdrażania konwencji ONZ dotyczących narkotyków, nie przygląda się szczerze skuteczności tych środków.

Zapewnienie szansy na nowy konsensus w sprawie polityki narkotykowej
W 2008 roku CND będzie musiała ocenić postępy w osiągnięciu celów określonych w UNGASS w 1998 roku. To będzie moment, w którym Europa musi zająć się, aby stworzyć rekordy i posunąć się w kierunku nowego globalnego konsensusu w sprawie międzynarodowej polityki narkotyków w kierunku wojny z narkotykami prowadzonej przez USA.

Wiem, że razem ze mną wielu policjantów na całym świecie liczy się na taką zmianę. Obecny system utrudnia ich pracę w terenie; potrzebują jasniejszych i lepszych warunków do wykonywania swojej pracy, aby uczynić świat bezpieczniejszym miejscem.

Po studiach uniwersyteckich na Uniwersytecie w Oxfordzie od 1953 do 1956 roku i służbie wojskowej w Royal Air Force, Raymond Kendall rozpoczął karierę policyjną jako oficer odpowiedzialny za przestępczość w policji Ugandy.

Prezentcja z 47. międzynarodowej konferencji Międzynarodowego Rady ds. Alkoholu i Nałogi, 2 listopada 2004 r. w Wenecji, Włochy