"Dagli splendori ottocenteschi, dopo un lungo declino, verso il ritorno della produzione di canapa in Italia (1860-2003)"

Questa tesi si interessa di canapa e di canapicoltura, una tradizionale cultura italiana con un lungo e glorioso passato che, począwszy od ostatnich dekad XIX wieku, impbocato una fase di lento declino, culminato negli anni 70 del Novecento, quando la cultura scomparve completamente dal territorio del nostro paese. Utilizzata principalmente in ambito tessil, simbolo della civiltà contadina, e della nostra storia e cultura, è oggetto di interesse che è sopravvissuto alla sua scomparsa e che, in Italia e allestero, si è dimostrato tantole vitale da riportarla in auge a partire dagli anni 90 del secolo scorso.

Ragioni del mio interesse nei confronti di questo soggetto sono diversi, e nascono tutte dalla forte curiosità che provoco nello nello nello studiare la storia economica del nostro paese; un desiderio di conoscenza che aumentò ulteriormente quando è stimolato da argomenti poco conosciuti e dimenticati come questo. Studiare la storia della canapicoltura italiana vuol dire discutere di economia agraria, materia verso la quale gli economisti d'oggi mostrano un grande disinteresse, facendosi così interpretati di un atteggiamento a mio parere abbastanza discutable; esaminare il mondo agricolo, quello dei nostri antenati più prossimi (od XIX wieku), ci pomogło zrozumieć cywilizację del passato, da noi dove veniamo, e conseguentemente farcici riflettere sulle problematiche giorni, anche in campo economico dei passato.

Celem tej tezy jest podwójne; pierwszy, metodologicznego charakteru, jest zwrócenie uwagi lektorów na ściśle zależność między społeczeństwem, kulturą i gospodarką, aspektami cywilizacji naszego kraju. Drugi cel polega na tym, aby pokazać, jak ta kultura, tak ważna zarówno ekonomicznie, jak i społecznie w przeszłości, po okresie głębokiego kryzysu, może dziś wrócić do starożytnych piękności, być di nuovo istotnym i poznać interesujące scenariusze dla naszego postępu i dla naszego rozwoju.

Aby osiągnąć cele, które zostały zaproponowane przez nas w południowym rozdziale, testo zostało opracowane w trzech kapitułach, każdy z nich analizuje różne epoki historyczne i różne aspekty. Pierwsze rozdział pokazuje, jak kanapicultura była tradycyjną kulturą włoską, obecną na naszym terytorium przez wiele lat; a następnie, jeśli będzie analizować również kulturę i cywilizację naszych rolników. Po opracowaniu przedmiotu tej tezy, kanapa (złóżniając jako podstawę wniosku, że ta jest wariantą zwaną marihuaną sono in verità la stessa pianta), w przeszłości widać wiele świadectw jej obecności, zostały opisane wszystkie operacje dotyczące uprawy, czyli następne transformacje produkcji w naszych rolnikach.

W drugim rozdziale opracowano historię włoskiej kanapicultury od drugiej połowy XIX wieku do czasu jej zniknięcia w latach 70. wieku; w drugim rozdziale opracowano następujące elementy: znaczenie kanapicultury dla gospodarki rolnej naszego kraju, głęboki kryzys w tym okresie. W dodatku, wartość ekonomiczna kanapicultury była znacząca zarówno na poziomie regionalnym, jak i krajowym; istendowa była wysoce lokalna kultura, która miała znaczące znaczenie w gospodarce niektórych regionów, takich jak Emilia-Romagna, Campania i Piemont, w których warunki były znaczące, wymagała znacznej ilości pracy, w tym, że w gospodarce. Problematyka ta przyczyniła się do rosnącej konkurencji ze strony innych włókien, takich jak bawełna, żuta i lbacà, i alternatywnych kultur, które stali się najbardziej ekonomiczne, jak zbóż i barbabietola da zucchero, co przyczyniło się do uczynienia kryzysu coraz bardziej dramatycznym.

Po przeprowadzeniu kontynuacji i analizowaniu problemów społeczno-ekonomicznych związanych z włoską konopie, w trzecim i końcowym rozdziale rozpatrywano, że zwraca się uwagę na raport między konopią i marihuaną, a także na polityczne i ekonomiczne problemy, które nie powstają.

W ciągu ostatnich trzydziestu lat wzrosło zainteresowanie kanapą i uprawą kanap, zwłaszcza dzięki ruchu ekologicznemu i koncepcji "zrównoważonego rozwoju", który pokazuje, jak kanapa jest kulturą produkującą ekologiczne i ekologiczne materiały, a także na całym świecie istnieje wiele organizacji, które są zainteresowane różnymi aspektami wykorzystania kanap.

W 1970 roku, po osiągnięciu poziomu ilościowego nieco większego niż w przypadku symbolicznych, w krótkim czasie, upadło wszystko z ziemi naszego kraju, stając się odległą pamięcią.

Jak się okazało w pierwszych dwóch kapitułach, motywacje na podstawie okoliczności rolnictwa włoskiego były bardzo wiele. Najbardziej oczywiste i najbardziej odległe w czasie było brak industrializacji bardzo tradycyjnej kultury, która w epoce głębokich zmian, jak w XIX wieku, kontynuowała wykorzystanie technik przeszłości; jakie techniky tradycyjne bez zmian w generacji wyróżniały się z wielkiej ilości pracy intensywnej i fatycznego, która grała na plecach rolników.

W tym samym okresie w innych krajach, jak Stany Zjednoczone i Anglia, gdzie już od drugiej połowy XVIII wieku były pierwszą fabryką i kapitalizmem przemysłowym, znalazła się bardziej płodne terenie. W anglo-saśonicznych krajach powstała duża przemysł tkaninowy, który zajmował się włókną włókną, a następnie większą uprawą: bawełna. Realizacja produktów bawełny została całkowicie uprzemysłowiona i nowe produkty znalazły się w południowym południu. W latach 1930-1933 problematyczna rola uprawy kanapiera była w trudnej kontrakcji na całym świecie, w Italii to było trend bardziej umiarkowany; włoska kanapa była w erze najwyższej jakości, co umożliwiło znaczną eksportę produktu, dzięki czemu udało się utrzymać naszą kanapykulturę na akceptowalnych poziomach, zarówno w odniesieniu do powierzchni uprawy, jak i całkowitej produkcji. W trzydziestce lat 1930-1933 problematyczna rola niskiej industrializacji i gwałtownej konkurencji innych włókien, doprowadzenie do przerażającego kryzysu, który spowodował, że można było odzyskać solo dzięki interwencji reżimu suizmatycznego. Podczas gdy faszyzm chronił i wznowił krajową produkcję bawełny, po upadku tej, państwo nie było bardziej zdolne lub lepiej, nie chciało się bardziej zainteresować wydarzeniami związanymi z bawełną, pozostawiało się przed konkurencją bawełny i innych włókien. Podczas gdy w Stanach Zjednoczonych i w Anglii podejmowano środki ochronne, które umożliwiły dalsze rozwój produkcji bawełny, nasze rządy przyjmowały się w terenie tkaniny, która była całkowicie liberalizacją.

Brak industrializacji, konkurencja innych włókien, wśród których wyłoniła się niezainteresowanie instytucjami publicznymi w odniesieniu do kanap, były podstawą głębokiego kryzysu, który dotyczył hodowli kanap.

Wyliczenie wszystkich możliwych zastosowań marihuany w środowisku przemysłowym, rolnym i medycznym, wydaje się być pomocne w zrozumieniu, jakie są wiele zainteresowań, które przyczyniają się do powstania tej kultury. Jest to fakt, że w ciągu ostatnich dziesięcioleci marihuana i kanapa są w stanie być bardziej wykorzystywane w swoich domenach. Wiele firm, które mają dziś większą reputację na rynku, wykazało, że ich produkty i procesy nie zawierają substancji toksycznych i niebezpiecznych dla zdrowia.

W związku z wolą konsumentów na utrzymanie nowych produktów, drugie warunki konieczne dla rozwoju produkcji kanapykalerii polegają na zachowaniu, które muszą podjąć przemysłowie: jeśli kanapykaleria jest tak rozwinięta, to trzeba inwestować w technologię i wiedzę naukową (kapitał). Jeśli polityka nie przestaje walczyć z rozwojem tej kultury, nie zachęca ludzi do gotowości do inwestowania w produkty całkowicie ekologiczne, a jeśli nie podkreśla idei zrównoważonego rozwoju, powrót kanapy pozostaje nierealizowanym marzeniem.

Władze włoskie, w których wprowadzono w życie wprowadzenie w życie polityki, mogą być w stanie przywrócić się do istnienia, jak w przeszłości, jako część naszej kultury i symbol naszego kraju.