Autor: Serge Brochu, opublikowany 27 maja 2016 r.

http://policyoptions.irpp.org/fr/ma...

Legalizacja marihuany musi być realizowana z perspektywy zdrowia publicznego i dotyczy złożonych kwestii.

W 2012 r. 42,5% Kanadyjczyków w wieku 15 lat i więcej stwierdziło, że spożywało cannabis co najmniej raz w swoim życiu (Raporty zdrowotneUżycie konopi szacuje, że około 10% użytkowników może rozwinąć uzależnienie.

W przemówieniu w siedzibie ONZ w Nowym Jorku w kwietniu, minister zdrowia federalny Jane Philpott ogłosiła, że jej rząd wprowadza projekt ustawy o legalizacji konopi rekreacyjnej w wiosnę 2017 r. Oczywiście nie jest to niespodzianka, ponieważ przywódca Partii Liberalnej Justin Trudeau wyraźnie oświadczył w ostatnich wyborach, że zamierza legalizację konopi, jeśli zostanie wybrany.

Należy pamiętać, że wbrew niestandardowym przekonaniu, cannabis nie zawsze był substancją zakazaną w Kanadzie. Dopiero na początku XX wieku, próbując kontrolować zestaw substancji psychoaktywnych, w tym opium i alkohol, rząd wprowadził cannabis na listę substancji zakazanych.

Od zakazu do legalizacji

W wyniku wzrostu liczby przestępstw związanych z narkotykami w Kanadzie, które zostały zgłoszone przez policję w latach 1993-2013, liczba narkotyków w Kanadzie była prawie 57 000 w 1993 r. i prawie podwoiła się w 2013 r. do około 109 000 przestępstw (wszystkie narkotyków w połączeniu), mimo że ogólny wskaźnik przestępczości stale spadał.

Niemal 60 000 przestępstw rocznie związanych z zwykłym posiadaniem konopi indyjskich: to zarówno ogromne, jak i niewielkie. To ogromne, ponieważ prawie 50 000 osób rocznie ryzykuje się do wyroku i do uznania się za przestępców za posiadanie kilku łączy. To mało, ponieważ nasze analizy wskazują, że te osoby stanowią tylko 1-2% Kanadyjczyków, którzy w wielkich krajowych badaniach na ten temat twierdzili, że w ciągu roku spożywali konopi indyjskich (S. Brochu, N. Brunelle i C. Plourde, powyżej).

W drugiej połowie XX wieku wśród debat o zakazie używania konopi rekreacyjnej i naturze kontroli wprowadzono trzy kanadyjskie komisje, które miały pomóc w lepszym zrozumieniu rozmiaru problemu i w rozważaniu konkretnych rozwiązań. Komisja ds. Spraw nad stosowaniem narkotyków do celów niezdrowych (1973) lub, niedawno, sprawozdanie komitetu senatarnego w sprawie nielegalnych narkotyków (2002) oraz sprawozdanie Komisji Parlamentarnej w sprawie niezdrowego stosowania narkotyków W 2002 r. wnioski są podobne: nasze prawa są zbyt karne i nie zapobiegają nadużyciom. Oczywiście zalecenia różniły się w zakresie dokładnej natury działań, niektóre raporty były za dekryminalizacją, inne popierały legalizację, ale żadne nie popierało status quo.

Różne modele legalizacji

Legalizacja produktu oznacza, że jego produkcja, dystrybucja, posiadanie i konsumpcja są dozwolone w oparciu o pewne kryteria.

Od listopada 2012 roku cztery stany USA, w tym D.C. i District of Columbia, optowały za legalizacją marihuany do celów rekreacyjnych i ustanowiły przepisy do tego celu. Tak, Colorado i Alaska zezwalają na osobiste uprawy (do sześciu roślin) i sprzedaż, a licencjonowani sprzedawcy detaliczni na sprzedaż do dorosłych (na dowód tożsamości) do 28 gramów marihuany do użytku w domu. Stany Waszyngton, według nieco innego modelu, również pozwalają na zakup maksymalnie 28 gramów marihuany od licencjonowanego sprzedawcy detalicznego, ale tylko osoby, które używają go do celów terapeutycznych, są uprawnione do sprzedaży swoich roślin. W obrębie, w D.C., rośliny są uprawiane do sprzedaży osobistej roślin, podczas gdy w 2016 roku roślinę można było uprawiać w tym samym miejscu, ale w ostatecznym czasie, w Kolorado można było uprawiać trzy rośliny, a w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, do roku 2015, w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, w rezultacie, w roku 2016.

W grudniu 2013 r. w Urugwaju uchwalono prawo regulujące przywóz, produkcję, magazynowanie, sprzedaż i dystrybucję konopi. Pozwala ono na trzy formy uprawy: w domu (do sześciu roślin), w spółdzielni użytkowników lub pod licencją do sprzedaży rządowej. Jednakże, z powodu podniesienia tarczy zwolenników zakazu i wielu trudności związanych z wdrażaniem prawa, zostało ono zawieszone do 2015 r.

W kierunku polityki zdrowia publicznego

W przypadku, gdy wprowadzone są do obrotu drobnoustroje, wprowadzone są do obrotu drobnoustroje, wprowadzone są do obrotu drobnoustroje, wprowadzone są do obrotu drobnoustroje, wprowadzone są do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustroje, wprowadzone do obrotu drobnoustrowego, wprowadzone do obrotu drobnoustrzeń, wprowadzone do obrotu drobnoustrowe, wprowadzone do obrotu drobnoustrowe, wprowadzone, wprowadzone do których jest używane do obrotu drobnoustrowe, wprowadzone, wprowadzone wprowadzone wprowadzone do obrotu drobnoustrowy, wprowadzone wprowadzone wprowadzone wprowadzone wprowadzanie do obrotu drobnoustrowy, wprowadzone wprowadzanie drobnoustrowy, wprowadzone, wprowadzenie do których jest wprowadzany przez drobnoustrowy, wprowadzany do drobnoustrowy, wprowadzany do drobnoustrowy, wprowadzany, które są wprowadzany, które są wprowadzone, wprowadzone, wprowadzone, wprowadzone wprowadzone wprowadzany przez nie jest stosowane przez nie jest stosowanie do drobnoustrowy, wprowadzany, wprowadzany, wprowadzany przez nie jest stosowane przez nie jest stosowane przez nie jest stosowane przez nie.

Wyniki z wydawania licencji i zbierania podatków mogą sprawiać, że legalizacja może wyglądać jak kurczak z jaj złota dla rządu poszukującego nowych dochodów. Huffington Post (11 marca 2014 r.) Jednakże nie należy tworzyć tych korzyści jako głównego motywu do przyjęcia polityki dotyczącej psychoaktywnej substancji. Należy uwzględnić koszty związane z legalizacją, które są niezwykle nieistotne: regulacja musi być poprzedzona i towarzyszyć kampaniach zwiększania świadomości i informacji; wydawanie zezwoleń na eksploatację musi być monitorowane przez dobrze przeszkolonych inspektorów; zwiększona dostępność produktów musi być podłączona do odpowiednich i funkcjonalnych środków, które zapobiegają nadużyciom.

W debacie będzie kwestia poziomu opodatkowania: podatki muszą być wystarczająco wysokie, aby pokryć koszty związane z regulacjami, ale wystarczająco niskie, aby produkt był konkurencyjny w porównaniu z konopie rozprowadzane na nielegalnym rynku.

Grupa ekspertów będzie musiała zbadać szereg kwestii regulacyjnych. Czy należy zezwolić na produkcję osobistą? i jeśli tak, w jakiej ilości i w jakich warunkach? Czy należy zezwolić na wydobycie żywicy z konopi i przetworzenie jej na produkty pochodne (sąki, soku itp.), a jeśli tak, jakie powinno być ograniczone poziom tetrahydrokannabinolu (THC), psychoaktywnej substancji konopi? Jakie ograniczenia w zakresie etykietowania, pakowania i reklamy? Kto może być dozwolony na sprzedaż i sprzedaż konopi?

Przykładem, który pokazuje złożoność kwestii: legalny wiek konsumpcji. Można ograniczyć dostęp do konopi do osób dorosłych w wieku 25 lat i starszych, aby zapobiec jej szkodliwym skutkom u młodych ludzi. Jednak badania dotyczące występowania są jasne: obecnie największymi konsumentami konopi w Kanadzie są osoby w wieku 16-25 lat.

W związku z tym, w związku z tym, w jaki sposób Kanada odpowiada na pytania podniesione przez cały artykuł, musi opierać się na zasadach zdrowia publicznego.

Zdjęcie: Stock-Asso / Shutterstock.com